Vanaf januari 1965 werd er in Amsterdam gekraakt, met een hoogtepunt in de 80-er jaren. Hele veldslagen werden er geleverd, eerst met politie maar later met ME en nog later met de Marechaussee. Ook vandaag staan jongeren op tegen het doelbewust (laten) stagneren van woningbouw en wordt er weer gekraakt.
Er was steeds volop belangstelling voor de uit de hand lopende kraakacties, maar er waren voldoende objecten waarvan - na geslaagde onderhandelingen - de sloop voorkomen werd en die geslaagde multifunctionele projecten opleverden. Daar horen we slechts zelden over.
Het moet gezegd dat de Gemeente soms overging tot aankoop van zo'n object en zelf het overleg met de krakers voerde.
Hulp gevraagd, de oplossing
Het intrigerende opschrift “C. J. Boele v/h C. J. Boele en Zoon” boven het winkelpand (uiterst rechts) leidde de meesten naar de locatie. De Kampense sigarenfabriek Boele had op verschillende plekken een filiaal in Amsterdam, waaronder Nieuwe Herengracht 1. De dames lopen dus op de toeloop naar de Blauwbrug en op de achtergrond zien we enkele huizen aan de Amstel. Zoals de foto laat zien, die Kees recentelijk maakte, zijn de panden nauwelijks veranderd. Hij dook ook in de geschiedenis van de familie Boele en vond zo een generatieconflict tussen vader en zoon die allebei dezelfde voorletters hadden. Zoonlief begon zijn eigen fabriek en filialen hetgeen dat curieuze opschrift verklaart. Over de dames met het kind valt helaas verder niets te melden, behalve dat Kees denkt dat het geen doopjurk is; het kind is al wat ouder en vader ontbreekt.
Hulp gevraagd, de nieuwe
Op 1 september 1945 bezocht de Engelse veldmaarschalk Montgomery ons land. Twee kranten noemden hem de “held van El Alamein”, maar refereerden niet aan Market Garden waarvan hij de bedenker was geweest. Hij maakte een soort triomftocht door onze stad, vergezeld door minister-president Schermerhorn. De kranten schreven over een “geestdriftige ontvangst der bevolking” die rijendik juichend langs de route stond. Waar stapten zij uit en waarom?
Op vrijdag 27 maart 1925 ontploft het college van B&W door het aannemen van de motie-Drabbe op 10 februari j.l. Die motie wil dat de maatregelen ter verbetering van de melkkwaliteit door particulier initiatief tot stand komt met hulp van de overheid. Alle wethouders stellen hun portefeuille ter beschikking en dienen hun ontslag in. De Raadsleden, vooral de voorstemmers die eigenlijk niets tegen de SDAP-wethouder De Miranda hebben maar tegenstander zijn van overheidsbemoeienis, zijn in alle staten en bezweren dat dit nooit de bedoeling van de motie is geweest.
Het 'melkdebat' sleepte zich jaren voort en was soms fel. Tijdens zeker 15 zittingen gingen het er over. Op de verwerking en verkoop van melk was nauwelijks toezicht: talloze kleine ondernemertjes rotzooiden maar wat aan. Dat leidde tot diverse tyfusepidemieën. Wethouder De Miranda wilde strenge regels voor sterilisatie van de koemelk en hygiënischer transport. Daarvoor kreeg hij wel voldoende medestanders, maar dat gold niet voor zijn streven naar een Gemeentelijk Melkbedrijf. De Miranda rekende buiten de overlevingsdrang van de sappelende middenstanders. Fractievoorzitter Von Frijtag Drabbe (RKSP; tekening Jan Toorop) legt namens hen wethouder De Miranda het vuur aan de schenen en stelt alles in het werk om het idee van gemeentelijke inmenging in de melkvoorziening tegen te houden. Met succes!
Wilt gij baden, wilt gij zwemmen, dan moet gij De Miranda stemmen!
Met deze verkiezingsleus won Monne de Marianda in 1931 voor de SDAP de gemeenteraads-verkiezingen van dat jaar: 16 van de 45 zetels. In 1959 werd als erkenning voor al zijn goede werken voor Amsterdam dit portret van hem in het stadhuis opgehangen (Elie Neuburger - 1948). De verhuizing naar de Stopera deed het schilderij naar het Amsterdam Museum verhuizen en daar verdween het na een tijdje in het depot. Dankzij het comité ‘Bevrijd Monne uit het depot’ werd het schilderij op 21 maart j.l. met vlagvertoon weer in het stadhuis opgehangen, onder toeziend oog van kleindochter Hannah Raaff. Het was op de kop af de 150ste geboortedag van De Miranda en een beter begin van de lente 2025 was niet denkbaar geweest.
Na meer dan 5 jaar geheelonthouding gaat uw webmaster weer eens op vakantie. Een midweek maar. Dat houd in dat de aflevering voor week 16 niet op zaterdag 12 april zal verschijnen maar pas op maandagochtend 14-04-2025. En bedankt voor alle aanmoedigingen om vooral van Venetië te genieten.
Door een aantal hints was deze opgave alsnog redelijk eenvoudig op te lossen. Dit is de Sint Luciënsteeg met op de achtergrond het daar bovenuit stekende Kledingmagazijn Gerzon in de Kalverstraat. In 1915 ging de hele rij huizen aan de even kant van de steeg tegen de vlakte om een administratiegebouw, annex naaiatelier daarvoor in de plaats neer te zetten. De ingang daarvan op de Nieuwezijds Voorburgwal speelde al eens een rol in deze quiz.
Eerste melding: 09:17 uur
Goede oplossingen kwamen van Jos Mol, Marike Muller, Kees Dalmeijer, Arjen Lobach, Anneke Huijser, Mike Man, Ria Scharn, Peter Waagen, Robert Raat,
Het ging vorige week om deze foto van Hotel Rembrandt op het Rembrandtplein, hoek Utrechtsestraat. Die laatste bood uitzicht op het Paleis voor Volksvlijt. Dat stond precies in de assen van de Utrechtsestraat en Weteringschans-Sarphatistraat.
Dit stukje Rembrandtplein werd voorheen Kippenhoek genoemd, naar de markt die er destijds gehouden werd. Plein, hotel en alle verder bebouwing tot aan de Herengracht week in de 1920-er jaren voor de bouw van de Amsterdamsche Bank, later AMRO en nog later ABNbank.
Eerste melding: 09:15 uur
Goede oplossingen kwamen van Arjen Lobach, Kees Huyser, Anneke Huijser, Kees Dalmeijer, Marike Muller, Ria Scharn, Mike Man, Otto Meyer, Jos Mol, Adrie de Koning, Hans van Efferen, Peter Waagen, Robert Raat,
Het verhaal is al eens eerder verteld. In 1877 waren de Engelse Huizen gesloopt, op een stuk muur na waar een reclame van Oostmeijer op stond. Contractueel was voor 5 jaar vastgelegd dat de reclame er op mocht blijven staan maar in sloop was niet voorzien. Het stadsbestuur wist niet beter te bedenken dan het stukje muur te laten staan, alhoewel dat de paardentram behoorlijk in de weg stond. In de nacht van 17 naar 18 oktober namen een aantal studenten de honneurs voor de Gemeente waar en werkten als "studentengrap" de muur tegen de vlakte. Iedereen blij, behalve Oostmeijer. Die verdacht de rest van de wereld van doorgestoken kaart, want een dag van te voren was al een dekschuit in de buurt aangemeerd waar het puin zo snel mogelijk mee weggewerkt kon worden.
Het was op 25 juli 1877 dat de naam Schapenplein
gewijzigd werd in Sophiaplein, naar de eerste echtgenote van koning Willem III die op 3 juni 1877 was overleden.
Eerste melding: 09:11 uur
Goede oplossingen kwamen van Arjen Lobach, Kees Huyser, Anthony Kolder, Anneke Huijser, Mike Man, Otto Meyer, Ria Scharn, Kees Leseman, Jos Mol, Han Mannaert, Hans van Efferen, Peter Waagen, Robert Raat, Adrie de Koning,
De snelste met het goede antwoord vorige week was Jos Mol. Hij dacht "wat Huyser kan, kan ik allang" en stuurde deze nog moeilijker foto. Hij werd getriggerd door de motorfiets voor de deur van de smidse. Zijn "hele leven" heeft hij op motorfietsen van dat merk gereden en nu wil hij u testen of u herkent welk merk dat is. Dat staat niet in de beschrijving bij deze foto in de Beeldbank.
"Tientallen foto's zijn er van deze gevelwand, maar zelden met het hoekhuis in z'n 17de-eeuwse vorm. Het is eigenlijk een heel complex van huizen, gebouwd door of voor een projectontwikkelaar avant le lettre. Pure Hollandse Renaissance. Ernaast een smalle doorgang naar weer een ruime straat. Aan de andere kant van het blokje een hoopgevende sociëteit. Ervoor een wel heel ruim plein met in het midden een verhoogd deel met stoeprand en paaltjes die moeten voorkomen dat er geparkeerd wordt. Op mijn foto zit er een man op zo'n paaltje en kijkt in de richting waarin ik fotografeerde. Hij kan waarschijnlijk niet ontdekken wat ik nou zo interessant vind aan die huizen."
Tekeningen van waterschepen in Amsterdam (een cent per emmer) zijn al zelden, maar foto's ervan zijn uitzonderlijk. Het moet dan ook een heel vroege foto zijn..., medio 19de eeuw maar van prima kwaliteit.