Amsterdamse architecten
H.P.Berlage
Een nieuwe aflevering van de serie over in Amsterdam werkzame architecten. Deze keer een omvangrijke bijdrage van Anneke Huijser i.s.m. de webmaster over Hein Berlage, die tot 100 jaar geleden in Amsterdam werkte maar daarna naar Den Haag verhuisde. Zijn laatste belangrijke werken, zoals het Gemeentemuseum in Den Haag en het jachtslot St.Hubertus staan dan ook buiten de stad.
Uitgebreid wordt ingegaan op de vruchten van zijn studiereizen in zijn latere ontwerpen
en niet te vergeten zijn inspanningen voor 't Binnenhuis in de Raadhuisstraat. De stukken die daar verkocht werden en - al of niet in serie vervaardigd - van zijn tekentafel waren gekomen, zijn er tientallen. Een gevolg van zijn socialist zijn waren de diverse 'Gesamtkunstwerke' waarin hij samenwerkte met kunstenaars als Lambert Zijl, Mendes da Costa en Jan Eisenloeffel, zoals het ANDB-kantoor in de Henri Polaklaan. In de laatste jaren in Amsterdam deed hij alleen nog maar planologisch werk zoals Plan Zuid en zijn laatste bouwsels waren de Berlagebrug en het Mercatorplein. Toch is Hein Berlage heel erg Amsterdams.
M'n opa hoefde nooit te betalen
't Bootje van Boekel
Onlangs vond ik de tekst terug van een verhaal dat ik lang geleden al eens summier verteld heb. Mijn bezoeken aan m'n opa die met me ging wandelen en met het bootje van Boekel heen en weer naar het Mosveld voer. Voor alle nieuwe lezers van deze weekkrant..., lees eens over uw webmaster als dreumes.
Klik de foto voor maximum resolutie
Hulp gevraagd, de oplossing
De werkzaamheden waren in de Houtrijkstraat in de Spaarndammerbuurt. Ooit was deze wijk vooral bedoeld om fabriek- en havenarbeiders te huisvesten. In het begin werden zeer kleine, sobere woninkjes gebouwd. Later bouwde men ruimere, betere woningen die voldeden aan de kwaliteitseisen van de Woningwet, zoals de arbeiderswoningen in Amsterdamse School-stijl van Michel de Klerk. Vooral bekend en iconisch is ‘Het Schip’. Maar wie door het noordwestelijke deel van de wijk wandelt en ook deze foto bekijkt, ziet een eclectische verzameling stijlen, van sierlijke Amsterdamse School tot recht-toe-recht-aan blokken. Naast ‘Het Schip’ is er meer te genieten, zoals het prachtige, besloten Zaanhof. En toeristen komen zelden in deze buurt …
Goede oplossingen kwamen van Ria Scharn
Hulp gevraagd week 40
Na de oorlog tot de jaren 70 waren er veel lokale wielerwedstrijden in Amsterdam. Het waren korte parcoursen die door één buurt reden, zoals De Ronde van de Spaarndammerbuurt, De Ronde van de Indische Buurt. Er was zelfs een wedstrijd nog lokaler: de Ronde van de Albert Cuypstraat. Jarenlang startte en eindigde de Ronde van Nederland (ook wel Olympia Tour genoemd) in Amsterdam. Vaak gewoon midden in de stad, zoals het Rembrandtplein. In 1954 had de stad al de eer om startpunt van de Tour de France te zijn. Let wel: men fietste alleen maar, door België naar Frankrijk en daar het land rond tot Parijs! Het houten, markante gebouw op de achtergrond trok echter ook mijn aandacht.
Op zaterdag 25 september 1926 arresteerde de recherche een compleet gezin - vader, moeder, zoon en dochter - wegens het stelen van geld uit collectebussen. Het gezin had zich opgegeven als collectant voor een collecte voor 'Zonnestraal'. Al eerder was er verdenking tegen dat gezin omdat hun opbrengst altijd geringer was dan gemiddeld, maar diefstal kon nog niet bewezen worden. Daarom liet de recherche door handlangers gemerkte munten in de bussen deponeren die bij latere huiszoeking inderdaad in de woning in de Rustenburgerstraat aangetroffen werden.
Op zaterdag 2 oktober 1926 vierde de Voetbal Vereniging Amsterdam (VVA) in zalencentrum Bellevue het 25-jarig bestaan. De club had het in 't begin moeilijk door de regel van de NVB dat ze geen lid kon worden van de voetbalbond omdat geen der spelers de leeftijd van 16 jaar had. De oprichting van de VVA vond plaats op 22 september 1901 in de melksalon van mevrouw v.d.Werf aan de Rozengracht. De leden kwamen hoofdzakelijk (>80%) van de Rozengracht, Marnixstraat, Bilderdijkstraat en Hugo de Grootbuurt. De kar werd getrokken door Carel Jibben die later een bekende figuur in de Amsterdamse sportwereld werd.
Extra feestelijk werd 1926 doordat de VVA
als eerste de AROL-beker won, een pre-season toernooi dat georganiseerd was door de AFC.
De VVA had aanvankelijk geen eigen voetbalveld en speelde desnoods de wedstrijden op een weiland of braakliggende terreinen. In 1908 kon de club een grasveld huren (ƒ4,- p/mnd) aan de Baarsjes.
In 1988 fuseerde de club met De Spartaan tot VVA/Spartaan.
Op de foto's het eerste elftal in blauw-wit tenues. Daaronder een kampioenselftal dat toen al in rood-zwarte tenues. speelde. De laatste foto is ongetwijfeld uit het jubileumjaar.
1. Stef...
Stef fotografeerde via een raam van Nieuwe Doelenstraat 16-18 een graffiti op een zijmuur van het UvA-complex waar later de nieuwe Universiteits Bibliotheek gebouwd werd (zie onderste foto van Wikipedia).
Eerste melding: 09:22 uur
Goede oplossingen kwamen van Robert Raat, Ria Scharn, Anthony Kolder, Anneke Huijser, Peter Waagen,
Goede oplossingen kwamen van Ria Scharn, Robert Raat, Jos Mol, Anneke Huijser, Anthony Kolder, Hans van Efferen, Marike Muller,
3. Zoektocht...
Het rijkswapen op het huis Leliegracht 10 was dat voor hofleveranciers. Het was de winkel van de firma Jan Wijdoogen die luxe behangselpapier en wanddecoratie verkocht.
Eerste melding: 09:29 uur
Goede oplossingen kwamen van Robert Raat, Ria Scharn, Otto Meyer, Anneke Huijser, Marike Muller, Hans van Efferen, Jos Mol,
1. Stef...
© Stef Coronel; bezoek zijn blog
2. In detail...
3. Zoektocht...
Rijtoer door het Amsterdam van 1926. In 1926 was het verkeer in Amsterdam een fascinerende mix van oud en nieuw. Het straatbeeld werd gedomineerd door een caleidoscoop van voertuigen en vervoersmiddelen, die samen zorgden voor een levendige, maar ook chaotische verkeerssituatie. De meest prominente vervoermiddelen waren ongetwijfeld de tram en de fiets. Het tramnetwerk was in volle ontwikkeling en vormde de ruggengraat van het openbaar vervoer. Trams reden door de smalle straten en over de bruggen, en waren essentieel voor de verplaatsing van grote groepen mensen. Tegelijkertijd maakte de fiets een enorme opmars. Amsterdam stond al bekend als de stad van de fiets, maar in de jaren twintig groeide het aantal fietsers explosief. Dit zorgde voor een unieke verkeersdynamiek, waarbij fietsers zich behendig tussen trams, auto's en paard-en-wagens manoeuvreerden. De automobiel was in 1926 nog relatief zeldzaam en vooral een statussymbool voor de welgestelden. Het verkeer was nog niet ingericht op de auto, wat leidde tot fileproblemen en onveilige situaties. Naast de auto's, speelden ook de ouderwetse paard-en-wagens nog een belangrijke rol in het stadsbeeld. Deze werden veel gebruikt voor het transport van goederen.