

Amsterdam kreeg politie
Net voor de Eerste Wereldoorlog komt een nieuwe hoofdcommissaris met grootse plannen voor vernieuwing en verbetering van het korps. Hoog tijd, want de bevolking begint zich te weren tegen ijzervreters die bij onlusten keihard ingrijpen. Roest van Limburg wil vrouwen in het korps voor speciale vrouwentaken als Kinder- en Zedenpolitie. Hij wil de recherche professionaliseren en neemt Van Ledden Hulsebosch in vaste dienst (onderste foto). Steeds stoot de goedwillende hoofdcommissaris zijn neus door afwijzingen vanwege het gebrek aan geld. In 1919 geeft hij er de brui aan en wordt opgevolgd door Aart Marcusse (bovenste foto). Dat is een selfmade-man die het korps van onder af aan doorlopen heeft maar weinig scholing op z'n naam heeft. Hij zorgt ervoor dat zijn kader bijgeschoold wordt door ze te verplichten allerhande cursussen te volgen. Er staan in het korps ook natuurtalenten op die boeken en artikelen voor de vakpers schrijven.
En dan gaat het toch weer mis. In 1934 barst de bom als de werklozen-uitkering met 10% gekort wordt.



Noordzeekanaal door Holland op z'n smalst
"Onvruchtbaar water werd in vruchtbaar land en onvruchtbaar land in vruchtbaar water herschapen. Wij voegden bij den schoot der aarde weelige akkers, die door den landbouw welvaart verspreiden. Wij onttrokken aan den schoot der aarde ruimte voor waterwegen, die handel en scheepvaart tot heil en voorspoed strekken."
Jubel alom in 1876. Amsterdam had zijn eigen korte toegang tot de Noordzee. Nu ging alles beter worden...
Onze insteek
was destijds het aan de kaak stellen van de weerstand van de stad tegen alles wat de overheid bedisselde. Als een verwende peuter sputterde zij tegen. Dit artikel in Historiek benadert de zaak wat positiever.

Klik de foto voor maximum resolutie
Hulp gevraagd, de oplossing
Tussen Leidsche Poort en Wetering Barrière lagen twee bolwerken met elk een molen. In de 19e eeuw verdwenen de molens en bolwerken. Het bolwerk Schinkel bleef echter in vorm bestaan en kreeg een andere bestemming: een groot gevangeniscomplex, gebouwd in 1850. Tussen Singelgracht en Lijnbaansgracht stonden al huizen. Op enkele oude kaarten heet de weg hierlangs Gangpad (nu Zieseniskade). In de jaren 80 kreeg de straat, Weteringschans genoemd, meer vorm. In 1880 werd het kerkgebouw van de Vrije Gemeente gebouwd, beter bekend als het latere Paradiso. In 1885 kreeg het Barlaeus Gymnasium een nieuw onderkomen schuin ertegenover. Dit pand was buurman van de in 1881 gebouwde Industrieschool voor de Vrouwelijke Jeugd. Van Paradiso zien we op de foto slechts een puntje dat het water raakt. Rest mij het raadsel waar die schuit met melkbussen heen vaart. De kortste weg van de fabriek naar de polders was via de Boerenwetering, eventueel via een Amstelkanaal naar de Kostverlorenkade.
Interessant artikel over de plannen voor oprichting van de Industrieschool:
Hulp gevraagd, de nieuwe
Klaar? Over! Wanneer verschenen de eerste klaar-overs? In 1950 zie ik de eerste krantenartikelen over klaar-overs die scholiertjes door het toenemende verkeer veilig naar de overkant moeten loodsen. Kranten berichtten ook over aanrijdingen, zodat men in 1961 verkeers-assistentes introduceert die de klaar-overs op drukke punten moeten helpen. Bezoldigde, jonge meiden vanaf 18 jaar die in een speciaal ontworpen uniform meer gezag moeten uitstralen. Dit is een ‘actiefoto’ ter introductie van deze assistentes. Geamuseerd kijkt een rijtje kinderen toe hoe een ouder kind het verkeer in een drukke straat met trambaan probeert te stoppen. De klaar-overs bestaan nog steeds, al heten ze nu verkeersbrigadiers. Bent u een klaar-over geweest?

Woensdag 14 april 1926 besluit de Gemeenteraad tot verbreding van de Linnaeusstraat. Bewoners zien hun riante voortuinen gehalveerd, zoals de eerste foto laat zien. De spoorwegovergang geeft een voorzet door die alvast te verbreden, maar voor de straat helemaal klaar is, schrijven we 1930.


Alhoewel het hoofdartikel van deze week beweert dat het in het interbellum tamelijk rustig was in Amsterdam, bericht de krant van 16 april 1926 toch over stakingen en opstootjes door werklozen. Na een vergadering in De Harmonie (Rozengracht 207; belegd door het Landelijk Werkloozen Organisatie in 2 zalen) trekken de bezoekers in optocht richting Leidseplein, maar worden door de politie vóór de Marnixstraat tegengehouden. Na omkeren verzamelden ze bij de afbraak van gebouw Constantia (waar de nieuwe Zaaier moet komen) 'munitie' tegen de politiemacht. Bij charges met sabels en gummiknuppels worden de demonstranten uiteen gedreven. Er raken ook agenten gewond door stenen en flessen. Een politieman te paard gaat onderuit. Er worden pistoolschoten gelost maar waarschijnlijk in de lucht want niemand raakt door een kogel gewond. Het bleef volgens de krant nog lang onrustig op de Rozengracht en de smalle straatjes rondom.
In het hoofdartikel komen wij bij De Harmonie terug, bij het Jordaanoproer in 1934, want daar begon ook dát oproer.



Stef reed op het Westeinde richting Van Woustraat. De stoplichten horen bij de kruising met de Stadhouderskade.
Eerste melding: 09:16 uur
Goede oplossingen kwamen van Kees Huyser, Ria Scharn, Peter Waagen, Kees Dalmeijer, Mike Man, Robert Raat, Arjen Lobach, Jos Mol, Marike Muller,

Goede oplossingen kwamen van Arjen Lobach, Anneke Huijser, Ria Scharn, Kees Dalmeijer, Marike Muller, Jos Mol, Peter Waagen, Anthony Kolder, Mike Man, Emmanuel Zegeling, Robert Raat, Han Mannaert, Otto Meyer, Hans van Efferen, Willem van Meerland,
Foto: Google MapsGoede oplossingen kwamen van Kees Dalmeijer, Kees Huyser, Arjen Lobach, Adrie de Koning, Anneke Huijser, Ria Scharn, Anthony Kolder, Peter Waagen, Otto Meyer, Marike Muller, Mike Man, Emmanuel Zegeling, Robert Raat, Jos Mol, Han Mannaert, Hans van Efferen, Kees Leseman, Willem van Meerland,


Stef fotografeert Amsterdam
en deze kleurige verzameling van graffiti.
© Stef Coronel; bezoek zijn blog

Uit welke foto komt dit fragment?
U weet 't.., de link naar de beeldbank-foto alstublieft.
Vertellen waar en/of wanneer dit was, is niet genoeg.
Hoe u een link in een e-mail kopieert? Klik hier.

Architectuurhistoricus Vincent van Rossum neemt zijn immer cynische zus Sis en aartsmopperkont Maarten mee door Amsterdam. Ze bezoeken een aantal bijzondere plekken waar de gemiddelde toerist gemakkelijk overheen kijkt. Een van die plekken is Museum Het Schip.